Hoogteprofiel

Beschrijving

De Grandfondo Giordana is beter bekend als de Gran Fondo Marco Pantani. Deze tocht begint onder Nederlanders en Belgen steeds populairder te worden. De combinatie van de beroemde Passo Gavia en de moordlustige Mortirolo maakt deze toertocht geliefd bij avonturiers. Tel daar de Italiaanse fietsliefhebbers bij op en je hebt een toertocht om nooit te vergeten.

De GF Giordana start in het dorpje Aprica dat op de gelijknamige pas op 1200 meter hoogte ligt. In de winter is dit een populair skistation, maar in de zomer is het er uitgestorven. Slechts in de laatste dagen voor de Granfondo stroomt het hier vol met vage Italiaanse wielerteams en toeristen. Zonde, want in de nabije omgeving liggen meerdere geweldige beklimmingen zoals bijvoorbeeld de Stelvio

De Italianen houden niet echt van structuur. Bij de start wordt zo extreem veel confetti (groen, wit en rood natuurlijk) de lucht ingeschoten, dat je het 100 kilometer verder nog langs ziet komen waaien. Bovendien gaan de eerste kilometers van de tocht bergaf. Met duizenden renners tegelijk is het vooral hopen op een goede afloop. Zo nu en dan gaat het zo hard in de remmen, dat je alle Italiaanse scheldwoorden uit je hoofd kent als je beneden in Edolo aankomt.

En dan begint het eigenlijk pas echt. Hoewel de Passo Gavia pas eigenlijk in Ponte di Legno begint, lopen bij alle kilometers vanaf Edolo bergop. Op de Gavia wordt er vaak bijzonder hard gereden, maar het is verstandig om hier rustig aan te doen. De afdaling richting Bormio is overzichtelijk en er gebeuren hier gelukkig weinig ongelukken. Tussen Bormio en de Mazzo loopt de weg grotendeels naar beneden, maar het is verstandig om een groepje te zoeken.

Bij de voet van de Mortirolo blijven veel fietsers verdacht lang staan bij de post. Deze absolute angstgegner heeft veel deelnemers de nacht ervoor lang wakker laten liggen. Op de vreselijke steile stukken wordt niet hard gereden. Zelfs de meeste Italianen wordt het zwijgen opgelegd. Bij het bereiken van de top volgt een lang stuk over een kam richting de start- en finishplaats. Dit gaat meerdere keren op en neer. Verkijk je niet op dit stuk. Wie nog niet stuk zit kan genieten van geweldige uitzichten.

Eenmaal terug in Aprica knijpen veel deelnemers in de rem, terwijl de echte kerels en meiden doorgaan voor de laatste beklimming. De pittige Passo di Santa Cristina is niet erg lang, maar is na deze afstand niet te onderschatten. 


Reacties

Wat vind jij van de Granfondo Giordana? Laat hieronder je ervaring of tips achter.

Controle of je geen robot bent: Hoeveel wielen heeft een racefiets?
crawler op 19 maart 2019 om 01:50

1

crawler op 19 maart 2019 om 01:50

1)

crawler op 19 maart 2019 om 01:50

1

crawler) op 19 maart 2019 om 01:50

1

crawler op 19 maart 2019 om 01:50

1"'`--

crawler op 19 maart 2019 om 01:50

1

crawler"'`-- op 19 maart 2019 om 01:50

1

Okke de Weerdt op 20 augustus 2018 om 10:47

Al weer een aantal jaren geleden gereden. Prachtige tocht, goed getypeerde beschrijving. Genoten van een echt Italiaanse wielersfeer met tot in de puntjes gesoigneerde renners. De Gavia vanaf Ponte di Legno is een prachtige klim,de Mortirolo bleek de nachtmerrie daags te voren waard. Volledig uitgewoond langs de kant gelegen, en toch maar weer opgestapt, 3 keer... Prachtige uitzichten over Valtellina wanneer je eenmaal boven bent op de Mortirolo. De Santa Cristina is een killer aan het eind. Daags tevoren nog een leuke opwarmer, maar na Gavia en Mortirolo een duivels klimdessert. Forza!