Hoogteprofiel beklimming Haussire

De Haussire is de moeilijkste beklimming van de Benelux! Met ruim 400 klimpunten laat hij andere beklimmingen ver achter zich. Deze bij veel wielrenners onbekende moordmachine zorgt er met een gemiddeld stijgingspercentage van 7,2% over een 3.9 kilometer voor dat je benen goed vol zuur zullen lopen. Een onbekend monster van formaat.

Er zijn diverse routes voor de Haussire. Deze zijn ook allemaal begwegwijzerd. Dat maakt het geheel er niet makkelijker op. Natuurlijk kiezen wij  voor de zwaartste versie. Gelukkig is deze simpel, qua oriëntatie in ieder geval, pak rechts voor de kerk het steile straatje met mooie nieuw asfalt. Officiëel bestaat deze beklimming uit twee gedeeltes; Parc a Gibier, met het slot van de Haussire Sud. Tussenin zit een kort stuk dalend weg, die te kort is om de benen rust te geven. Vandaar dopen wij deze beklimming tot de zwaarste variant.

Het venijn zit hem hier in het begin. Een kilometer lang kom je niet onder de 10% uit. Het laatste stuk is zelfs niet minder dan 20% steil. Een enorm kerkhof langs de Rue Gohette zorgt voor de extra druppel. Afstappen voelt nergens ongemakkelijker. Gelukkig geeft de weg na nog een zeer zwaar stuk wat in steilheid prijs en na een kilometer gaat het zelfs even naar beneden. Heerlijk de benen even stil houden.

Zodra een andere weggetje zich sammenvoegt met de weg naar boven staat de top aangeven op een bordje: "Col de Haussire 1,3 km". Ook deze laatste ruime kilometer krijg je niet kado. Meteen klim je weer tegen percentages rond de 14%. Slechts heel langzaam wordt het iets makkelijker. De top wordt duidelijk aangegeven door een bord waarop trots wordt vermeld dat dit de moeilijkste beklimming van België is. Alsof je benen dat al niet duidelijkheid hadden gemaakt.

21 hotels en appartementen in de buurt

Ranglijst

#1 van 121 in Ardennen

#1 van 293 in België

#244 van 936 in de gehele ranglijst



Reacties

Wat vind jij van de Haussire? Laat hieronder je ervaring of tips achter.

Controle of je geen robot bent: Hoeveel wielen heeft een racefiets?
Steurbaut Marnick op 10 augustus 2019 om 18:41

Het is geen kattenpis, trek en sleuren om boven te komen maar het is gelukt.

Frank B op 28 juni 2019 om 20:36

Wat een heerlijke klim, speciaal stuk voor omgereden. Bij de kerk links en dan denk je...oef dat gaat omhoog! Op het kerkhof wilde ik al een plaatsje uitzoeken, maar zag de afdaling. Daarna op voor de grande finale. Lekker al dat steile werk hier in de Ardennen!

Raymond op 03 juni 2019 om 09:54

Kun je boven op de Haussire rechts af door het bos richting Samree of moet je links af naar de N89 om naar Samree te kijken fietsen met de racefiets??

Alexander op 02 mei 2019 om 22:11

Gisteren stond de nummer twee van de Cotacol lijst (1000 zwaarste beklimmingen van België) op het program; de klim naar Lustin (268 mtr.) via de Ruelle Toussaint. Na eerst het nodige voorwerk gedaan te hebben, waarbij ik vooral tijdens de laatste klim getrakteerd werd op een fenomenaal uitzicht op de meanderende Maas richting Dinant: “Sept-Meuses”. Het nagenieten hiervan zou abrupt worden afgebroken, zou later blijken... Direct na dit panorama maar gelijk de nodige calorieën naar binnen gewerkt, want Lustin raakt al wat meer in het zicht en je weet maar nooit. Een vreemd gevoel van opwinding en angst maakt zich van mij meester... Bij de afslag naar Lustin kabbelt de weg gemoedelijk omhoog (of is dat het beekje wat ik rechts van me ontwaar?) Na pakweg een anderhalve kilometer maakt het bos plaats voor een aantal huizen (ja, de Walen wonen hier ruimbemeten en geef ze eens ongelijk!). Er zou zich nu een kruising moeten aandienen, maar mij komt niets van dien aard voor ogen. Ook de lokale bevolking lijkt zich niet bewust van het bestaan van deze straatnaam. Ik rijd een honderd meter terug en wat zie ik daar..? Een ‘weg’ omhoog... De schrik overmand me en ik lijk te bezwijken, maar ik herpak mezelf en begin alsof mijn leven ervan afhangt te trappen. Gras en aarde, maken gelukkig al vlug plaats voor iets wat op asfalt lijkt. Maar oh, dit geitepaadje... kent geen genade met haar fietsers. Ik trap alsof mijn leven ervan afhangt, maar toch sterf ik duizend doden. Naar het schijnt ben ik boven gekomen, happend naar adem en mijn enige gedachte die zich nog post kon vatten was: “dit doe ik maar één keer in mijn leven... en daarna NOOIT meer!” Wat daarna nog volgde viel in het niet, bij deze marteling. En ja beste mensen, misschien niet in punten, maar deze klim is gevoelsmatig véél zwaarder dan de Haussire. Waarbij het laatste stukje van de Ruelle Toussaint misschien wel 35 procent is. Kortom, een echte beklimming voor de fijnproevers!

Chris op 25 april 2019 om 11:27

Afgelopen Paasweekend twee dagen achtereen opgefietst. Prachtige omgeving sowieso. De Haussire; tja wat zal ik ervan zeggen :-) het is zonder enige twijfel een erg uitdagende klim. Het eerste stuk bij de kerk begint meteen ‘goed’. Tot het kerkhof (hoe toepasselijk) ben je al redelijk overhoop. Dan een stukje dalen en dan weer een klim waar geen eind aan lijkt te komen terwijl je nog aan het bijkomen was van het eerste stuk. Aan de top bij het bord dan toch een beloning dat je het gedaan hebt. :-) erg de moeite waard deze!

Jan op 22 december 2018 om 10:07

Ik vind het persoonlijk wel een mooie klim. Loodzwaar, dat wel. Maar zeker niet onoverkomelijk. Praktisch geen verkeer wat ik al een groot pluspunt vind. Het laatste stuk klimmen rijdt je lekker door het bos omhoog. Het wegdek valt heel goed mee. Het asfalt van col de Halleux, dat ligt er pas rotslecht bij.

Jan op 03 oktober 2018 om 10:07

Wat een klootzak, deze variant! Het eerste deel is gecontroleerd nog te doen (tot na kerkhof), daarna is er echter na een korte afdaling direct weer een stijl stukje van een paar honderd meter. Die verraste me. Pas daarna is de langere daling, maar daarop direct weer ruim een kilometer pittig klimmen is echt killing. Ik wist niet meer of ik moest zitten of staan, allebei wilde niet meer. De laatste paar honderd meter had ik het niet meer. Ik heb toch heel wat geklommen, Stockeu...Redoute...Tier de Coo.. maar daar kun je je voorbereiden op kortere steile stukken. Hier blijven de steile stukken komen.

Klimgeit met overgewicht op 23 augustus 2018 om 22:30

Persoonlijk vind ik dit een hele zware klim, vooral met gevaar om je op het eerste stuk te verbranden. Net door die tussenstukken moet je je ritme telkens opnieuw vinden, dus niet noodzakelijk een voordeel. Na het eerste dalend stuk na het kerkhof vlieg je meteen weer goed steil naar omhoog da ht ik. Wegdek is mijns insziens wel aanvaardbaar.

Eclypse op 27 oktober 2017 om 18:46

Met Indurain eens. Zolang je niet 'volle bak' begint, is de klim goed te doen. En asfalt is best oké.

Michael Indurain op 19 augustus 2017 om 20:16

Mooie klim, maar helemaal niet zo onverbiddellijk als wordt gezegd.

ThiemoProCycling op 03 juni 2017 om 11:35

1 woord:sterven

Koen Miseur op 02 mei 2017 om 22:00

Mooie beklimming en door de verschillen ook heel interessant voor trainingen. Er zijn wel een paar stukken waar de asfalt niet zo goed bij ligt.

Jerre op 03 november 2016 om 16:25

De weg ligt er inderdaad wel okay bij. Op het dalende stuk kan je wel wat recuperen en ook net na het kerkhof krijgen de benen wat rust. Eigenlijk is het een klim dus in 3 best zware stukken. Stockeu en Pied Monti hebben dit niet waardoor ik deze even moeilijk vind.

Richard Zijlstra op 18 juni 2016 om 12:35

Stavelot: - Stockeu; - Na de brug meteen rechts richting Wanne... Dood & gladiolen tegelijk!

lorro op 08 juni 2016 om 23:11

Staat van het wegdek valt precies toch heel goed mee als ik afga op de beelden? Heb vorig jaar in de Italiaanse Alpen wel wat erger voorgeschoteld gekregen: putten en stukken zand :) Waarom wordt bij deze het wegdek als "slecht" bestempeld eigenlijk?

Franck op 10 september 2015 om 07:53

De laatste twee edities van de Vélomédiane gebruikten een andere variante : geen Gohette meer, maar vanuit het centrum van La Roche direct klimmen naar de Parc à Gibier (Rue Saint-Quoilin + Rue Sainte-Marguerite + Parc de Deister) en daarna die afdaling en het slot van Haussire-sud. Blijft uiterst moeilijk.

Franck op 20 juli 2015 om 09:19

Zoals de Haussire hier beschreven is, is het eigenlijk een driedelinge heiling: de volledige Gohette alias Trou Bourbon, het (steile!) einde van de Parc à Gibier en het slot van Haussire-sud. Deze variante vind je niet in de "Encyclopédie Cotacol des côtes et cols de Belgique", omdat het dalende deel te lang is volgens de normen van de Encyclopédie.

Roland op 19 januari 2015 om 21:21

Daags na de velomedaine me nog eens extra gepijnigd op deze klim waarbij je het gevoel hebt dat er geen eind aan komt . Blij dat ik het bord zag met de mededeling moeilijkste klim van Belgie.

Jarno op 03 september 2014 om 10:13

Ja deze klim is vet! Opgenomen in de Velomediane fiets je vanuit het zuiden La Roche binnen, brug over en met de bocht mee naar rechts. Je ziet links voor je een weg omhoog lopen, dit is één van de varianten van de Haussire. De klim was erg zwaar, maar gelukkig een tweetrapsraket. Er zit niets anders op dan rustig door te peddelen in het lichtste verzet.

Rens op 25 oktober 2013 om 19:11

In gedachte 4x afgestapt, maar toch gehaald!!!!! Wat een overwinning....

sprintkanon op 05 augustus 2013 om 21:19

Koud na korte afdaling col d'haussire met parc a Gibier gedaan, was al warm na 2 bochten. laatste stukje op Gibier echt eruit geperst, niet kunnen bijkomen op vlak stukje. Dus na het passeren van het hek en meertje (rechts) echt op karakter en kadans omhoog getrappert. De Keuteberg is bij deze vergeleken een KLeuterberg... Wel kicken!

heyerick op 29 juli 2013 om 18:56

Vandaag de col d'haussire gedaan en was de eerste keer. Inderdaad zeer mooi heb hem rustig aangepakt want was bang om te ontploffen. Maar had op het einde nog overschot dus ga hem de volgende keer iets vlugger proberen oprijden :-).