Hoogteprofiel beklimming Col du Grand Saint Bernard

De Grote Saint Bernard is een mooie, grillige, lange en moeilijke klim. Deze klim start helemaal onder in het dal, in Martigny. Hoe hoger je komt hoe moeilijker de klim wordt. Totaan de tunnel is de weg druk en heb je enkele gevaarlijke tunnels, maar eenmaal langs de parkeerplaats die bij de ingang van deze toltunnel ligt is het genieten op een mooie weg. 

Hospice
Op de top van col staat een Hospice waar nog steeds de beroemde Saint Bernardshonden leven. Naast een meertje en met uitzicht op grote vergletsjerde bergen is deze col de grens tussen de Valle d'Aosta en Wallis. Twee regio's vol met beklimmingen. Iedereen die echter in een van deze twee regio's zit moet zeker de klim van de Grand Saint Bernard doen.

Loom omhoog
Vanuit Martigny knalt de weg eventjes redelijk steil omhoog. Maar al snel gaat de weg loom langs een rivier omhoog. Vals plat maak je meters. Je rijdt langs wat fruitkraampjes (heerlijk fruit en vruchtensap). en voor de eerste 16 kilometer is het allemaal niet zo heel spannend. Maar vanaf dat punt gaat de weg steeds steiler omhoog. Je draait bij Etiez echt het SaintBernard dal in. Vanaf dat moment wordt de weg steeds steiler.  Door steile weilanden slingert de weg omhoog. Behoorlijk geleidelijk. Waar de weilanden namelijk niet ideaal waren voor een mooie strakke weg hebben de Zwitsers gewoon strakke bruggen gebouwd.  De weg wordt steeds steiler totdat je in het best mooie plaatsje van Bourg Saint Pierre komt. Dit is de laatste mogelijkheid om nog wat te eten voordat je echt het hooggebergte in gaat.

De echte klim
Bij de tunnel verlaten de meest haastige auto's en vrachtwagens de weg. Vanaf dat moment wordt het ook snel sneller. Het landschap wordt ook snel echt hooggebergte. In het begin van de zomer zul je vaak langs enorme sneeuwmuren fietsen. Mooie kronkelede stroompjes door fleurige Alpenweides en steile rotsen. Dat is een beetje het idee van deze klim. Als je er tenminste oog voor hebt. Want zeker in de laatste kilometers is het heel erg steil.

Italiaanse motoren
Een minpuntje aan de Col du Grand Saint Bernard zijn de Italiaanse motoren die graag keihard over deze weg omhoog knallen. Levensgevaarlijk en onprettig. Daarom is de klim naar deze col het fijnste op een doordeweekse dag. In het weekend is het verstandiger om de onbekendere cols en beklimmingen in de buurt te doen. 


19 accommdaties in de buurt


Ranglijst

#1 van 11 rondom Wallis

#1 van 18 in Zwitserse Alpen

#1 van 18 in Zwitserland

#14 van 935 in de gehele ranglijst



Reacties

Wat vind jij van de Col du Grand Saint Bernard? Laat hieronder je ervaring of tips achter.

Controle of je geen robot bent: Hoeveel wielen heeft een racefiets?
Rob op 21 August 2015 om 20:29

Mede ivm de scary tunnels, ben ik in Bourg St Pierre opgestapt. Al snel zat ik in de laatste tunnel, die 6 km lang is. Zelfs met verlichting voelt het niet fijn, was erg blij toen ik eruit was, want je hoort het verkeer aankomen, maar door de weerkaatsing van het geluid op de tunnelwand, heb je geen idee hoe ver of dichtbij ze zijn. Maar dan begint de beklimming van de col, fantastisch. Met 30 voor en 25 achter (nee, geen bergcassette) was het af en toe flink harken, maar wat een omgeving. Op een gegeven moment kon er een tandje bij en dacht ik er te zijn, maar dat was maar voor even. Stop niet bij het 1e bordje, maar klim nog circa 100 m door. Niet alleen ben je dan echt op het hoogste punt van de weg (2479 m), maar kun je ook genieten van een adembenemend uitzicht, met meertje. Mijn 12 km was uiteindelijk ruim 1000 hms. Zelfde weg terug is fijn afdalen, maar pas op de bobbels in de weg, soms moeilijk te zien vanwege de zon. En haal automobilisten die krampachtig voor elke (haarspeld)bocht remmen, gewoon in, dat is beter voor beiden. Zij voelen zich niet opgejaagd en jij hoeft niet steeds plotseling in de ankers, soms om niks. In de tunnel is de limiet 70, dus je zult minder vaak ingehaald worden :) Blijf wel alert op slecht wegdek, asfalt gaat nou eenmaal eerder kapot in de bergen.

Jos op 11 August 2014 om 14:43

Ik vond het een hele zware klim. Misschien omdat ik rechtstreeks vanuit de auto op de fiets ben gestapt terwijl we op doorreis waren naar Italië. De lengte van de klim maakt hem in mijn optiek pittiger dan de Mont Ventoux (die ik inmiddels meerdere keren heb beklommen. Mooie omgeving en ik had gelukkig een rustige dag. Nog een tip: zorg dat je verlichting op je fiets zet. Vooral een achterlicht is belangrijk liefst enorm knipperend en reflecterende kleding. Je moet ook echt door tunnels waar veel vrachtverkeer etc. doorheen raast. Je hebt geen fietspad (in 1 tunnel is wel een soort van trottoir) en afhankelijk van het moment van de dag rij jij in het donker terwijl automobilisten de zon vol in het gezicht hebben.